2 - تفسير لغوى : تفسير آيات با اشاره به معناى واژه‌ها و اصطلاحات ، بدان گونه كه سيوطى در رواياتش از ابن عباس و غير او آورده است ، و چون دانشمندان لغوى گاهى با آوردن معناى حقيقى و مجازى كلمه ، بحث را به درازا مىكشند ، از اين روش دورى گزيدم و آن معنائى را آوردم كه با سياق آيه سازگار است . 3 - تفسير موضوعى : تفسير آيات يك موضوع در كنار هم ، مانند آنچه فقها در تفسيرشان از آيات احكام آورده‌اند . هر سه روش تفسيرى مذكور ، همان روش درستى است كه از امامان اهل بيت عليهم السّلام روايت شده است . چون اكثر آيات قرآن مجيد ، بيش از يك مقصود را در خود دارد ، از الفاظ آيات ، فقط آن بخشى را كه ويژه و مربوط به بحث مىشود ، آورده و غير آن را ترك كردم تا جمع‌بندى مطالب براى دانشجويان آسان گردد . بدين سبب گاهى يك آيه ، چندين بار در مباحث پيوسته ، به تناسب معانى آن با موضوعات بحثها تكرار مىشود . همچنين گاهى معناى يك لفظ قرآنى ، به دليل فاصله موضوعات و امكان فراموشى ، يا تغيير معنى در محل جديد با موضع قبلى ، تكرار مىگردد . در استفاده از روايات نيز ، گاهى علاوه بر رواياتى كه در تفسير و توضيح آيات آمده ، به رواياتى هم كه دربردارنده شرح و بيان بخشى از جوانب بحث مىباشد ، مراجعه شده ، زيرا ، جمع‌بندى و فراگيرى همه اطراف بحث ، چنين ضرورتى را ايجاب مىكرده است . در برخى از مباحث ، به آنچه در تورات و انجيل ، در تأييد و تصديق ديدگاه ما آمده ، به ويژه در موارد ذيل ، استشهاد شده است : الف - داستان پيامبران ؛ زيرا قديم‌ترين نصّ تاريخى از سيره پيامبران قبل از نبىّ خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در تورات و انجيل است ، و خداى متعال در قرآن كريم به آنچه در تورات ، درباره تحريم اسرائيل بر خود ، آمده ، استشهاد كرده و فرموده : كُلُّ الطَّعامِ كانَ حِلًّا لِبَنِي إِسْرائِيلَ إِلَّا ما حَرَّمَ إِسْرائِيلُ عَلى نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ فَاتْلُوها إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ *